Achieve the unexpected

Poeh, wat een maanden… Mijn gewicht schommelt nu tussen de 84,5 en 82,5, vetpercentage zat bij de laatste meting rond de 16% (ergens in april) en de wekelijkse kilometerstand varieert van 200km t/m 300+. Kortom, ik train hard tot snoeihard, het gewicht is dicht bij het streefgewicht (al is een streefvetpercentage van 15% eigenlijk wat ik nu heb geformuleerd als doel, want ik wil niet doorslaan in gewicht en voel me voor nu redelijk “in balans”) en de ambities bereiken grote hoogtes… Tevens heb ik sportieve prestaties van formaat neergezet, die alle verwachtingen voor mij overtreffen. En dat in een periode van emotionele onbalans die ik vooralsnog even voor mezelf houd.


Het eten
Het eten kan ik kort over zijn: ik vreet me ongans door de kilometers die ik aftik en ik ben op zoek naar balans. Na elke lange rit (80km+) en krachttraining neem ik tegenwoordig eiwitshakes. Daar waar ik ze eerst verafschuwt heb, weerhouden die shakes me er nu van om een dag later de kast leeg te vreten en… heeft het een prima effect op mijn herstel, waardoor ik vooral minder spierpijn heb en de intensiteit er in kan leggen die ik met mezelf heb afgesproken (1 a 2x p/w krachttraining en 2 a 3x p/w fietsen in D1/D2).
Wat ik bij mezelf ontdekt heb, is dat ik op verschillende soorten voedsel anders reageer. Melk/roomproducten zorgen dat mijn maag in de kronkels gaat (afhankelijk van de hoeveelheid, bij slagroom kun je lachen… ik iets minder 🙂 ), brood zorgt voor energie maar ook voor een andere ontlasting, pasta fiets ik als een malle op en zo kan ik wel even doorgaan… Het fitste voel ik mij bij veel groente, vlees, fruit en noten en een blend van koffie, thee en water.
En… ik ben een emo-eter en dat mag er zijn! Alleen de dag na het emotionele, worden de teugels tegenwoordig weer strak getrokken. Dus, ik heb het onder controle :-). Vette shizzle!!

Volta Limburg Classic
Over deze tocht kan ik kort zijn. Geweldig genoten, en gelijk bij de eerste rit van het seizoen in Limboland mijn hoogste gemiddelde ooit… Dat is niet wat ik gedacht had, want ik zat nog steeds in de overgewicht gedachten qua fietsen in Limburg. Wat het extra mooi maakte is dat mijn lieftallige echtgenote ook een klasbak in de dop blijkt en meefietste en mij heel positief verraste. Ik zie de toekomst rooskleurig in voor ons :).
De rit: Garmin Connect

Amstel Gold Race
Met deze tocht heb ik nog wel een appeltje te schillen, dacht ik van te voren… Met het zweet in de bilnaad voor de Kruisberg en alle puinzooi die daarna kwam…. Want, de Kruisberg heeft me in 2013 de das om gedaan en daarna kon ik niks meer bij meer dan 6% helling. Iets wat je tussen de oren gaat zitten… Achteraf, heb ik hier een behoorlijk boekje herschreven. De Kruisberg is vermorzeld, de Eyserbosweg ook, op de Keutenberg liet ik zittend in het zadel mensen staan op een helling van 22%…. En na afloop kon ik nog praten, helder nadenken en lachen. En twee dagen later was ik weer fris genoeg om weer 135km weg te werken. Heel bijzonder om te kunnen!! En heel gaaf! Ik wil deze drukke tocht nu nog één keer fietsen en dan in de 250km variant. Daarna ben ik er wel klaar mee :-). Ik heb het plan om dat komend jaar te doen…
De rit: Garmin Connect

Vakantie in de Drome
Als voorbereiding om klimmersbenen te krijgen hebben Stephan, Tanja en Yvonne en ik afgesproken om gezellig op vakantie te gaan naar de Drome in Frankrijk. Dat zou in de meivakantie gebeuren en is ook gebeurd. We hebben een geweldig verblijf gehad in Au Moulin D’Antan bij Reint en Margot. Daar hebben we ook diverse tochtjes gemaakt. Ik kan er kort over zijn: geen voetjes aan de vloer bij het klimmen (dat had ik niet voor mogelijk gehouden) en heerlijk gefietst! Ik stuiter nog van blijdschap bij de gedachte aan deze eerste echt succesvolle fietsvakanties nadat ik er twee op mijn pad heb gehad waar ik leergeld betaalde!

Mont Ventoux?!
Onderdeel van de vakantie was een weddenschap met Stephan: bij geen voetjes aan de vloer, gaan we naar de Ventoux. Nou is dat niet helemaal uitgekomen, doordat het weer een bepalende factor kan zijn voor het moment dat je besluit te gaan (en dat deden we halverwege onze vakantieweek)…. Maar na afloop van de hele vakantie heb ik de weddenschap wel “gewonnen” of ingewilligd. Want… de moeilijkste klim in de Drome heb ik de dag erna gefietst. Dus hij telt ;).
Anyways, de Ventoux dus… veel over gelezen. Je mag em met respect benaderen, anders doet de berg wat met jou. Hij is zwaar… Geen rustpunten… Ik had mezelf aardig gek gemaakt. Maar toch, dat innerlijke stemmetje en mijn vrouw zeiden continue één ding: je kunt het en je hoeft niet bang te zijn…. En dat bleek. De avond ervoor had ik mijn verzetten uitgedacht, de klim gevisualiseerd en de dag zelf heb ik dat uitgevoerd: tot het bos 39×28, het bos 30×24, maanlandschap tot laatste km 39×28, laatste km 30×24…
Eindtijd: 2:05
Na afloop zei ik: hij is overgeromantiseerd. Je mag er voor trainen, maar zoals er over gesproken wordt… Dat is bangmakerij. Nou hadden we geen harde wind en goede temperaturen, dat zeker, maar toch was het weer dermate dat ik mijn warmte moeilijk kwijt kon en bovendien het drukkend voelde voor mij. En dat is voor iedereen anders, voor mij waren de omstandigheden verre van optimaal :-). En er zitten wel degelijk rustpunten in, wanneer je getraind bent…
De rit: Garmin Connect

Maar…. dit was mijn eerste Hors Categorie col…. En dan meteen een legendarische, die ik zonder voetje aan de vloer en in een mooie tijd heb opgefietst. Waar ik verdikkeme meer dan 40 kilo voor ben afgevallen en waar ik veel voor gelaten heb enzovoorts… Wat was ik trots boven! En wat heb ik lang staan janken om even alle emoties de loop te geven, want dat heb ik ook geleerd… Een man MAG janken, want opkroppen heeft geen zin.

Ambities…
De Arlberg moet nog komen, maar stiekem heb ik al wat ambities voor 2015 geformuleerd. Naast een nieuwe fiets (een Specialized, maar welke????) bij Bikeshop Amersfoort (helden!), ga ik in het najaar weer flink aan mijn core stability werken bij Daniella – die mij al 2 jaar door dik en dun steunt en traint, lieve vriendin!. De fiets is mijn beloning voor het resultaat en de core stability zweer ik bij als basis voor een lekker fietsseizoen. En stiekem heb ik voor 2015 een kruisje gezet achter La Marmotte …
En… de Arlberg wil ik proberen met 20km/h gemiddeld te rijden. We zullen zien of dat lukt.

Wat ik geleerd heb!
– benoem je emotionele worstelingen en geef het een plekje
– huilen mag, het werkt verfrissend en maakt je sterk
– focus en het lukt
– respecteer je verleden
– geloof in jezelf
– laat je niet bang maken en hou het grotere plaatje voor ogen, als het even niet gaat, wanhoop niet maar spreek het uit en hou vol
– Leef, leef, LEEF!

Al met al, veel bereikt in een heftige tijd. En ook veel van de schoonheid van het leven en de mensen om mij heen mogen ervaren :-). Leef het moment mensen!

2 thoughts on “Achieve the unexpected

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: