Een nieuwe fiets als ultieme beloning…

… is bijna niet in woorden te vatten…


Afgelopen vrijdag ging ik eigenlijk naar de Bikeshop Amersfoort om maar eens een bestelling te plaatsen, ik liep weg met de fiets van mijn dromen van het laatste jaar de winkel uit. De Specialized Tarmac Expert.

Wat een moment:

In de winkel… totally flabbergasted.

De dag erna… voor de inwijding van 110km met CS030

De fiets is de beloning voor het halen van de doelen: rond de 80kg (81,2 vanochtend), het halen van de Arlberg Giro en nog zoveel doelen na te streven waar een echt racemonster bij hoort.

Het gevoel dat ik had bij de eerste aanblik in huis was niet te beschrijven. Ik kon niet van de fiets afblijven, het tikken van de naaf, het draaien van de ketting, de klank van het carbon, de aanblik, werkelijk alles, maar dan ook alles klopt er voor mij aan. Love at first sight en dan nu eindelijk in huis. Wow!

De dag erna niet kunnen wachten totdat je mag… Ontbijtje in de mik, lief kusje van Yvonne, die foto, die verdomde foto…. Maar naar wat later bleek: die hadden we ook gemaakt bij de allereerste rit op een racefiets… Yvonne weet hoe een verhaal nog mooier te maken en bovendien heeft ze met een hartverwarmend berichtje mijn dag nog meer glans gegeven…. Anyways, de eerste foto waardoor de foto hierboven niet achter kon blijven:

Het werd een memorabele dag..!

De eerste omwenteling van de cranks met die kekke pedalen, het eerste aanzetten, het eerste sprintje, de eerste brug… Alles met speels gemak… Zonder werken rammel je even naar Utrecht toe, naar de start. Puur genot. Alleen die eigen ademhaling en de banden die je hoort… Het tikken van de naaf bij het stilhouden van de benen. Wow, wow, wow! Wat een gevoel. Fietsje, we zijn voor elkaar gemaakt :).

En dan de training: bochten lijken rechte wegen, bruggen blijken vlak, de cadans kan ineens veel hoger, alles klopt. En de complimentjes onderweg… Nee echt: de glimlach staat nog steeds op mijn smoelwerk. En al die nieuwe PR-etjes op Strava. BAM! We komen er wel…

En nu hopen op vele vele mooie dagen in de winter, zodat ik je uit mag laten, dat we even samen mogen zijn en elkaar kunnen uitdagen. Ik heb er zin in, nu al, in ieder moment. Laat maar komen die kilometers…

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: