De eerste keer…

…herinner je je de eerste keer nog? Ze stond daar, vragend… kom je? Ga je mee? Ik herinner het me als de dag van gisteren… Ze lag in de auto, klaar om flink van bil te gaan, uitdagend, prikkelend, mij een brok in de keel bezorgend. Daar lag ze… De Specialized Tarmac Expert, gesmeerd en wel voor het eerste avondje rossen in de polder.

Want… het was dinsdagavond, ik was weer eens wat vergeten en zag geen ander moment in de agenda dan de dinsdagavond om mijn spullen op te halen bij mijn favoriete fietswinkel en mezelf te onderwerpen aan de Bikeshop knaldag ontmaagding. Wat gaaf!

Ik had me gedurende de dag geprepareerd met de juiste voeding, bulkte van de suikers in mijn spieren en de zenuwen waren merkbaar aanwezig. Om half 7 was het inklikken, de pedalen rond laten gaan en rollen. Tempo rijden.

Het ging allemaal in een roes voorbij, een vlaag van verstandsverbijstering, pure passie en snelheid, een kick die zijn weerga niet kent… hetgeen enkel in korte uitdrukking valt samen te vatten: verkeerd in de waaier zitten, zoeken, pijn in de poten de brug op, gaatje moet dicht.. MOET DICHT, shit op kop, niet verzaken, auuuuuwwww, wow dit gaat hard, niet vergeten te drinken, Rood licht? Nee toch groen…, TEGEN, VOOR, GAT, gas…, proberen te recupereren, he ik kan weer en meer, wanneer zijn we in Amersfoort? De volgende keer ga ik weer…!

Thuis kwam ik tot de conclusie dat ik nog nooit zo hard had gereden, mijn hartslag voorspelbaar was geweest en dit eigenlijk helemaal niet zo erg was… en een vast onderdeel in het trainingsprogramma kan zijn om simpelweg completer te worden als fietser. Dus… ik heb me laten prikkelen door Marina, zag geen excuus meer om niet te gaan en wil nu weer, want tja… dat Marmotte goud komt er niet door gewoon met een biertje op de bank te zitten.

Het leven is mooi! #iamspecialized

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: