Dat hoofd he…

Vannacht sliep ik weer eens wat minder, mijn hoofd was aan het malen. Twijfel, die nek, hoe lang zou het duren? Het hoofd? Hoe is het daar mee? And so on. Het is wel goed, maar het hoeft je niet wakker te houden. Dat is jammer. Het houdt me wel scherp.

Vandaag ging ik vol frisse moed samen lekker met Yvonne wandelen, de langste tocht deze week van wel 2,8km. Dat ging uitstekend. Daarna gingen we aan de koffie in mijn vorige sportschool met bekenden. Daar moest ik uiteindelijk concluderen dat het fysieke deel me goed af ging, maar de drukkere conversatie in de sportschool werd me wel teveel. 1 op 1 gaat het prima, 1 op 2 ook, maar rond een tafel met meerdere gesprekken en daar in mee willen doen. Dat is me toch echt teveel. Een wijze les.

Vervolgens ben ik thuis moe en toch ook wel voldaan op de bank gaan liggen te relaxen. Heb het eens overdacht en geconcludeerd dat het een goede les is. Vervolgens keek ik naar een Mollema die won en een Federer die zijn achtste pakte… Doorzetten, altijd blijven geven en focus. Ik ga er voor.

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: