Details

Vandaag was een dag van veel visite, relativeren, praten, ideeen opdoen, maar ook je realiseren hoe verrot goed ik eigenlijk was. Dat realiseer ik me wel. Ik trapte nondeju tegen de 4w/kg aan, heb een vorm van overtraining de deur gewezen, heb tegenslagen gehad, me herpakt, etc. en dan val je. Net voordat je gaat.

Dat vallen is tot daar aan toe, maar hoe meer ik de film afspeel en hoe meer ik van mezelf eigenlijk geloof in het hebben van een positieve mindset op wat er gaat gebeuren en hoe dat er uit ziet en dat visualiseer in mijn voorbereiding… hoe meer ik me ook realiseer dat ik dat op een klein detail net wat minder deed. Ik wil niet zeggen dat ik daarom een ongeluk heb gekregen, verre van, maar het detail dat in mijn hoofd zat over gewoon finishen en niet vallen liet me wel keuzes maken. Defensieve keuzes. En toch, gebeurt het… Op het ultieme moment. Nu als echt ongeluk, verkeerde tijd op de verkeerde plek. Het laat me alleen wel inzien dat ik dit nu van me af schrijf en laat gaan voor de hele voorbereiding.

In de voorbereiding naar de Marmotte van 2018 ga ik voor mezelf te rade hoe ik in mijn fietsen defensief kan rijden en dus meer veiligheid in kan bouwen om dit soort dingen nog meer te voorkomen. Nog meer dan dat ik al deed. Gemiddelde snelheden had ik al niks mee, maar dat gaat nu helemaal in de ban. In de stad ga ik rustig peddelen en hard fietsen, op z’n minst in mijn trainingen, gaat op verantwoorde wijze. Daarmee kan ik het pro-actief nog meer voorkomen, maar zet ik ook de angsten voor ongevallen hoop ik om in een positieve houding waar ik wel wat mee kan. Ik ga het proberen. Tips zijn welkom. Deel dat ook, dan maken we allicht het verkeer ook weer veiliger?

Dit schrijvende ben ik overigens niet bang om straks uberhaupt weer op de fiets te stappen. Ik kan niet wachten eerlijk gezegd. De nieuwe Tarmac is uit en ik kan niet wachten om die onder m’n gat te hebben: JoepTjoep!

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: