En doorrr..

Vandaag weer een kleine stap voor de mensheid, maar een grote stap voor de Minze. Ik heb me over de littekens heen weer durven nat te scheren. Yeeeehaaa, dat was fijn. Daarnaast ben ik nu echt serieus met wat bewegen aan het revalideren.

Vandaag heb ik twee stukken gewandeld. Dat was alweer een hele stap, aangezien ik wel wat wandelde, maar korte stukjes, doelgericht en zonder op houding te letten. Nu moest ik van de fysio wandelen en letten op mijn houding waarbij ik zorg dat ik uiteindelijk niet scheef groei. Ik hoop maar weer dat ik het goed gedaan heb. En zowaar, het begint dus wat op trainen voor volgend jaar te letten.
Daarnaast win je de tour in bed he, dus ook de Marmotte. Ik hoop dat ik weer wat stabieler ga slapen in mijn weg naar herstel. Ik heb niet last van nachtmerries ed. maar ik ben gewoon simpelweg niet moe te krijgen. Rete irritant, maar goed, het komt wel weer.

Verder vandaag even lang met Sander aan de telefoon gehangen. Hij vond me teneergeslagen klinken, nou en eigenlijk had hij daar best gelijk in. Ik was net wat aan het stoeien met schademeuk en dat zuigt energie en brengt zorgen met zich mee. Hoewel ik alles goed heb uitbesteed, ben ik benieuwd of ik straks weer op een fijn kloppende fiets kan fietsen. En al die rest, ach, dat is voor het tweede plan. Een bizarre wereld, aangereden worden. Toch stom dat uiteindelijk iets als geld je dan weer bezig houdt… Dat het dan weer om een fiets gaat is weer positief.

Hoe dan ook. ik ga weer verder met slapen en wandelen. Hopelijk kan ik volgende week schrijven dat ik weer even op de stadsfiets gezeten heb. Elk stapje mag gevierd, ik pak er een ijsje bij :). Weltrusten.

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: