En ook de MTB is uitgelaten

Vandaag heb ik ook de MTB even uitgelaten (5km wederom) en in de sportschool geroeid.

Ik dacht even helemaal het mannetje te kunnen zijn, maar het roeien viel toch eigenlijk “best wel tegen”. Oftewel: best ingeleverd. De wattages op de normale stationaire fiets daarentegen vielen wel weer mee! Dus al met al… als je naar cijfers kijkt is het best te doen. Maar dat doet er nu even he-le-maal niet toe :).

Al met al is de progressie die ik de afgelopen dagen maak noemenswaardig, er komt veel samen, wat positief stemt. Ondertussen moeten we wel realistisch blijven: het is een opeenstapeling van hard werk op het fysieke vlak. Het mentale vlak is nog kwetsbaar en fragiel. En daar is nog veel werk aan de winkel. Ook daar heb ik vandaag wat contact gehad met een bedrijf dat aan revalidatie etc. doet. Gewoon op eigen initiatief om eens te verkennen.

Ik ben graag in control merk ik, daarnaast vind ik het belangrijk ook voor mijn eigen well being om hierin mijn beste beentje voor te zetten. Gelukkig krijg ik ook de ruimte om me vol op het herstel te focussen en heeft Yvonne haar zomervakantie waardoor zij wat tijd over heeft en daarin ook nog die aan mij wil spenderen. Heel fijn! Vrijdag gaat ze wel op vakantie en word ik overgedragen aan Rianne, even elders, maar o zo fijn dat Yvonne toch op vakantie kan gaan. Dat dat een reis naar de Dolomieten is die ik notabene voor een groep heb geregeld… Daar hebben we het maar even niet over. 🙁

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: