Zwemmen, fietsen en hardlopen

Vandaag heb ik even gekeken bij menig bekende die mee deed aan een triathlon bij ons in de buurt. Geinig! Wel een rare gewaarwording om dat in een rolstoel te doen, maar het was wel lekker om vooral even buiten te zijn. Maar die combi van bezigheden dus…

Ik moet eerlijk zeggen dat ik ooit een bonte uitspraak gedaan heb om ooit eens een Iron Man af te vinken, maar ik kan a) niet hardlopen b) niet zwemmen … Best onmogelijk dus. Vandaag zag ik het en ik vond het wel weer een fascinerend geheel. Wat me het meest boeide was de variatie die er was in fietsstijl. Daar valt echt veel te winnen! Ook in het zwemmen en lopen allicht, maar daar heb ik de ballen verstand van. Maar als je de fietsritmes zit, houding, bochten, krakende fietsen, daar kun je gewoon minuten op pakken… Zouden ze daar op trainen?

Voor mijn eigen fascinatie lijkt het me eigenlijk wel tof om toch iets meer te gaan doen met het concept tijdrijden. De gedachte van vol blaffen op vermogen in strijd met jezelf is bij mij zo fijn… Dat is eigenlijk ook een Marmotte… Een tijdrit met 4 cols. Dat vind ik leuk. Goed, weer ideeen dus, en dit idee is sterker dan die van de Iron Man. Zucht… Onmogelijk.

Dan nog even over de dag zelf: iedereen die ik kende en mee deed heeft een puike prestatie neergezet. Superleuk :). En mooi ook om te zien hoe de mensen er omheen ook enthousiast waren. Dat maakt het mooier. Bij de meeste cyclo’s is Yvonne er niet bij. Das toch wel jammer ;). En toen ik thuis was, was ik toch wel enigzins moe. En dat voor een beetje rolstoel hangen en een iets te eigenwijs stukje wandelen (maar ik had het niet anders willen doen vandaag).

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: