1 uur en 20 minuten

Vandaag heb ik 1 uur en 20 minuten op de fiets gezeten. Yeeeehaaaa. Op de MTB nog wel, bij gebrek aan een racefiets. Dus ook met diepe zit, trappen/trekken, etc. Ik kon in die houding mijn nek goed belasten en had geen andere pijnen dan dat ik normaal heb.

Bij het op de fiets stappen voelde ik nog wel een barriere bij mezelf. Ik zat tegen het moment aan te hikken dat ik mijn fietskleding aan ging trekken. Heel bijzonder. Uiteindelijk heb ik hier maar rustig de tijd voor genomen en toen ik eenmaal zo ver was om te fietsen, was ik intens blij uiteindelijk. Tussen Groenekan en De Bilt had ik een emotionele bui zoals ik die ook wel eens in de bergen heb. Ik zat simpelweg weer ingeklikt, in de koersbroek op mijn fiets. Iets dat ik in het ziekenhuis me nog sterk af vroeg of dat nog wel mogelijk was…

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: