Ah, dat dus…

Ervaringsdeskundigen waarschuwden mij sinds 20 juni regelmatig voor teveel willen en dat je lijf je wel onherroepelijk terug roept. Ik dacht telkens… hoe werkt dat dan? Wat is dat dan? Zal toch wel meevallen? Ik doe zo rustig…

Tot vandaag. Yvonne kwam me weer ophalen en ik wilde uiteraard graag het mannetje zijn… Nou, dat heb ik welgeteld, pak em beet, zo ongeveer een uur of 3 volgehouden. En daarna, daarna was het klaar. Koppijn, nek niet lekker, moe… Etc. Een klein optelsommetje van het avontuur met de schoffel, een nacht minder slapen en dan wat positieve spanning met leuke vooruitzichten.

Dat dus… Dat je weer even weet: o ja, er is dus echt wel wat gebeurd. Gelukkig morgen weer naar de huisarts, fysio en dat soort ongein en uiteraard weer de goede dingen op fiets en roeiapparaat. Met deze les erbij. We komen er wel, maar het is goed om mee te maken en te weten dat er nog wat stappen te zetten zijn.

Hopelijk is het morgen weer wat beter, dan word ik 32… niet dat ik dat verder wat vier, maar een beetje florisant de dag weer door komen zou wel heel fijn zijn :). Trusten!

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: