Gevoel van traagheid

Ik heb altijd het idee dat ik langzaam herstel en stap voor stap. Mijn omgeving vertelt me vaak anders en dat lijkt me eigenlijk een prima referentie. Mijn idee en de woorden van de mensen om me heen zorgen voor een mooie spanning die me eigenlijk steeds verder brengt.

Eigenlijk wil ik zo snel mogelijk weer alles kunnen wat ik voorheen kon, die mogelijkheden zijn er, maar het vergt wel een hoop geduld. Geduld die kostbaar is. Aan de andere kant vergt het inzet om telkens weer de trainingen af te werken, rust te pakken, wat belasting te zoeken, te rusten en dat allemaal door elkaar gehusseld op een goede manier. Uitdagend zat.

Ik geloof ook in een positieve mindset in het herstel en ook een mindset die vooral naar de toekomst gericht is. Die probeer ik vast te houden. Dit lukt op fysiek vlak prima. Op mentaal vlak heb ik een dreun gehad en is het moeilijk. Om overwegend positief door te gaan helpt het me om meetbaar resultaatjes te boeken (hoe klein ook) en durf ik wel te stellen dat ik er goed voor sta. Echter, als ik weer eens het idee heb dat het allemaal al zo lang duurt dan wil de balans wel eens de andere kant uit slaan.

De combinatie van de mindset, een meelevende omgeving die me vertelt over de progressie en de juiste begeleiding om me heen helpt me serieus om morgen weer vrolijk aan de slag te gaan. Ik waardeer oprecht alles en iedereen in die zin om me heen, het is nodig. Hoe groot of klein ook. Het is aan mij om die hulp in te zien en op waarde te schatten en er wat mee te doen…

Ik moet in dit verhaal ook soms dingen laten, vooral die dingen waar ik dan “niks mee kan”. Met name de verwerkingsprocessen van mijn omgeving. Ik kan mezelf namelijk niet zo goed van een afstandje bekijken en dan ook nog inzoomen op het gevoel van de ander. Verder dan het grootste begrip opbrengen kom ik vooralsnog niet. Ik hoop dat juist die mensen vandaag wat aan het gebabbel hierboven hebben. Want… tegen die tijd dat ik er wel wat mee kan. Is het allicht al wat te ver ingesleten om het er uberhaupt nog over te hebben.

Positief denken helpt :). En wat stemmetjes op mindere momenten houden de focus positief.

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: