Fietsen zonder plan

Vandaag ging ik eens geheel mindful zonder plan op pad… En uiteindelijk was ik 2,5 uur verder.

Het was mijn een na¬†langste rit qua afstand sinds mijn ongeluk terwijl ik bij vertrek me niet al te best en fijn voelde… Dus eigenlijk wilde ik gewoon kort fietsen. Maar… het gevoel predikte anders.

Ik peddelde met de tegenwind IJsselstein uit richting Benschop alwaar ik een dame inhaalde die gisteren de teamtijdrit van het vrouwenwielrennen had gereden. Ze bleek haar karretje aan te haken en samen peddelden we tegen de wind in richting Polsbroekerdam. Onderweg tringelde ze met de bel voor mij en hield ik haar uit de wind. Wat voelde dat goed en wat gaf dat een voldoening! Zij lekker uitfietsen, ik blij omdat ik voor iemand in de wind mocht fietsen.

Nadat we dag zeiden vervolgde ik mijn weg richting Polsbroek en Vlist, wegdromend in het water van de Vlist. Na Montfoort vervolgde ik mijn weg strak langs de IJssel om vervolgens in Oudewater een taartje te eten. Ik heb daar intens genoten, bewust, van de oude huisjes. Wat is dat eigenlijk een mooie plaats.

Hierna via Montfoort en wat omwegen naar de Nedereindse berg om daar te kijken bij de trainersopleiding van CS030 waar Yvonne ook aan mee doet. Heerlijk om te analyseren langs de kant, om vervolgens samen naar huis te fietsen…

Totaal ongepland sta je dan op een gegeven moment weer thuis met een smile op je bek en een voldaan gevoel. Terwijl ik me vanochtend nog niet al te best voelde. Het was heerlijk. Het rondje leuk (hoewel niks nieuws…). En het gewoon maar achter je voorwiel aan peddelen was heerlijk. Het komt wel weer goed allemaal uiteindelijk…

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: