De zorg in Nederland

Dus… ik ben geboren met een afwijking. Prima. Daar heb je dan hulpmiddelen voor nodig. Ook prima en rete fijn dat ze er zijn. En om dat netjes te regelen, gaat dat via huisarts (fijne huisarts, serieus!), apotheker (fijne professionals, serieus!) en declareer je dat bij de door het systeem in stand gehouden zorgding dat zich Zorgverzekeraar noemt. Heel fijn dat we dat allemaal in Nederland hebben…

Nu het volgende:
– ik verhuis van zorgverzekeraar
– moet opnieuw dit inregelen (snap ik)
– en krijg het zaakje weer geleverd…

Dus ik mail de apotheek:
– Reactie: ja, u moet bellen met die en die instantie… (Apotheekzorg) Die doet een intake bij u en dan regelen zij de eerste aanvraag en vervolgens mogen wij het elke keer netjes leveren aan u.
– Ik bellen: ik hang (geen geintjes) 40 minuten in de wacht
– En dan krijg je te horen dat je: een recept nodig hebt, die moet mailen naar een mailadres waar de dame aan de telefoon niet bij kan, om vervolgens terug gebeld te worden en dat dan doorgenomen kan worden wat ik eventueel nodig heb omdat men niet zomaar voor mij kan leveren.

Lieve mensen:

Ik gebruik al 20 jaar dezelfde hulpmiddelen, die ik al 20 jaar geregeld heb op transparante wijze, ik heb al 32 jaar mijn afwijking… Ik begrijp dat je niet blind alles maximaal mag uitleveren. Fine by me….

Ik vraag me alleen af hoe:
– je de zorgkosten drukt met contact met minimaal 4 personen, die allemaal toch minstens 10 minuten tot een kwartier met deze casus bezig zijn met invulling van een hulpmiddelencontract
– waar toch minstens een team van 10 man aan zorginkopers overheen hebben gescheten om deze procedure te bedenken
– waar vervolgens nog een batterij managers wat van vinden voor accorderen…
– en waar dan ook structureel keurig een fee ergens wordt afgeschreven voor contractmanagement, facturatie en het salaris van de raad van bestuur van welke instantie dan ook die niks met mijn huisarts, apotheek en mijzelf te maken hebben…

Echt, Nederland, denk eens na… Ik wil gewoon mijn hulpmiddelen die ik tot mijn dood mag gebruiken kunnen gebruiken, dat verandert niet. Nu niet, nooit niet… Ik snap wel dat iedereen altijd lekker bij die ene te dure zorgverzekeraar blijft, al is het alleen al om dingen niet opnieuw te hoeven aanvragen.

Hoe moeilijk is het om naar je huisarts te stappen, die je een briefje mee geeft met een stempel en dan je apotheek in te lopen en je spullen te krijgen? Rekening naar de zorgverzekeraar en klaar.

Reacties zijn rijkdom!

%d bloggers liken dit: