Stille tranen

Daar lig ik dan, stiekem te huilen. Te huilen van puur geluk, ik heb de verse stapel pannenkoeken gehaald als laatste eetopdracht… en nog zoveel, echt zoveel meer. Yvonne daar, ik hier, op missie. Zou het zo voelen als je op uitzending bent? Geen idee, doet er ook niet toe. Deze missie is voor mij.

Zo achteraf bezien heb ik geen idee meer wat me bezielde om ooit te bedenken dat het fietsen van La Marmotte leuk zou zijn, ik kan het nu nog steeds niet zeggen of beamen. Maar het simpelweg bedenken heeft me gevormd tot waar ik nu sta, of eigenlijk lig, huilend en tikkend in een bed. Klein en nietig, helemaal menselijk. Vol van emotie, dankbaar dat ik nog leef en enorm rijk dat zo ver komen me uiteindelijk toch gegeven is. Een soort van kers op de taart van een week van uitersten waar het gevoel in elke uithoek van het lichaam telkens anders was.

Voelt ontlading dan zo? Ik denk het. Of is het spanning? Het boeit eigenlijk ook niet zo, ik laat het maar gaan. Dat is zo lekker… De masseuse die mijn nek hier behandeld vond het heel gezond. Alle ongemakkelijke gevoelens ebben zo weer weg en komen weer terug. Wat een rare ervaring. Stomme berglucht, dat krijgt maar de schuld. Die eeuwige drang naar hoge toppen en diepe dalen of eigenlijk het thuiskomen. Dat is het gewoon. Jij krijgt de schuld van dit ongemakkelijke gevoel.

Enfin, morgen gaat het gebeuren. Het wordt een helletocht, zo niet dan toch, waarbij ik maximaal mijn best heb gedaan in alles om het te kunnen, mogen van mezelf en waarbij ik zo hard kon doorzetten dat die tocht me drijft tot ultiem leven. Voor mezelf, en daarmee kennelijk ook voor anderen want… ik ben hier wederom niet alleen en kom er langzaam maar zeker achter dat ik hier echt niet alleen ben om te fietsen maar dat iedereen die hier is wel iets van een rol, groot of klein, in deze weg gespeeld heeft. Potver, wat ben ik hier blij mee en wat gaan we morgen genieten.

One thought on “Stille tranen

Reacties zijn rijkdom!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: